WERKKOSTENREGELING IN PLAATS VAN VRIJE VERGOEDINGEN EN VERSTREKKINGEN
Het huidige systeem van aangewezen (gedeeltelijk) vrije vergoedingen en verstrekkingen, die werkgevers aan hun werknemers kunnen verstrekken, gaat vervallen. In plaats hiervan komt de ‘werkkostenregeling’, die houdt in dat de werkgever de werknemers een algemeen forfait van maximaal 1,4% van de loonsom (exclusief eindheffingsbestanddelen) onbelast kan vergoeden. Naast de werkkostenregeling kan de werkgever nog slechts een beperkt aantal onbelaste vergoedingen en verstrekkingen doen. Dit zijn kosten waarbij het zakelijke karakter overheerst en betreft:
- reiskosten;
- tijdelijke verblijfskosten;
- cursussen e.d.;
- studiekosten;
- extraterritoriale kosten;
- verhuiskosten (i.v.m. de dienstbetrekking);
- outplacementkosten;
- rentevoordeel van hypothecaire leningen.
Er gelden onder de werkkostenregeling geen normeringen meer voor de vergoedingen en verstrekkingen die binnen het algemene forfait vallen. Het bijhouden van kostenuitgaven op werknemersniveau is bij de nieuwe systematiek dan ook niet meer nodig. Vergoedt of verstrekt de werkgever, los van voormelde gerichte vrijstellingen, méér dan 1,4% van de loonsom, dan is de werkgever over dat meerdere een eindheffing van 80% verschuldigd. De werkgever mag echter, als dat met de werknemer is overeengekomen, de bovenmatige vergoeding ook als loon benoemen en hierover gewoon loonheffingen (dus ook premies werknemersverzekeringen) inhouden.
Overschrijdingen van de gerichte vrijstellingen komen indirect ook voor rekening van de werkgever. Indien bijvoorbeeld voor met eigen vervoer gereisde zakelijke kilometers méér betaald wordt dan € 0,19 per kilometer, komt het meerdere terecht in het algemene forfait.
Voor de auto van de zaak en het verstrekken of vergoeden van woonruimte blijven de huidige regels van toepassing. Dit zijn aanzienlijke beloningsbestanddelen en passen niet goed in een forfaitaire regeling. Zij blijven, zoals ook nu het geval is, tot het loon behoren.
Intermediaire kosten, dus kosten van de werkgever die de werknemer voorschiet, behoren niet tot het loonbegrip en komen niet in mindering op de forfaitaire ruimte.
De werkkostenregeling gaat in per 1 januari 2011, maar er geldt een overgangsregeling tot 1 januari 2014. Tijdens deze periode kunt u er voor kiezen de werkkostenregeling toe te passen dan wel de bestaande regels toe te passen voor vergoedingen en verstrekkingen. De keuze kan bij aanvang van ieder kalenderjaar worden gemaakt.
De werkkostenregeling heeft gevolgen voor de bestaande afspraken over kostenvergoedingen. De thans verstrekte kostenvergoedingen (onderbouwingen en declaratiereglementen) zullen uiterlijk vóór 2014 moeten worden aangepast aan de nieuwe wetgeving.
Lees hier verder de bovenop zaken special - Loonheffingen...